ΠΡΟΒΕΣ ΑΝΤΟΧΗΣ....

Μάλλον δεν ήμουν καλό παιδί τη προηγούμενη βδομάδα και ο πατέρας εκεί πάνω μου βάζει τιμωρία.

Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς το σημερινό πρωινό.

Ποτέ δεν χρησιμοποιώ ταξί. Όμως με ένα κρυολόγημα, τη βροχή να πέφτει με αέρα, και το ρολόι να δείχνει ότι ήδη έχω αργήσει λέω ας πάει και το παλιάμπελο να το παίξω άνετη σήμερα.

Και πήγε το παλιάμπελο.

Μπαίνω στο γνωστό κίτρινο όχημα – όπου στην Ελλάδα μεταφράζεται, από δω και μέχρι να κατέβεις μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε – και πετυχαίνω ταξιτζή που είχε βάλει στο τέρμα Τράγκα και 2 συνεπιβάτηδες που είχαν συζήτηση για το χωρισμό της Μενεγάκη.....

Κι εγώ στη μέση.

Είναι από εκείνες τις φοβερές στιγμές που κοιτάζω γύρω μου τρομαγμένη μήπως έχει πέσει η μάσκα μου, κι έχουν αρχίσει να βγαίνουν στη φόρα οι κεραιούλες μου, το πράσινο φολιδωτό δέρμα μου, και τα ψαρίσια μάτια μου και με πάνε μπουζουριαστή μέσα στο Τμήμα Ερευνών ΟΥΦΟ....

Η αν θέλετε μπορείτε να το περιγράψετε και με τον αντίθετο τρόπο αν σας φαίνεται ποιο όμορφο , ένα ανθρωπάκι που ξαφνικά ανακαλύπτει ότι βρίσκεται τριγυρισμένο από τα πρασινωπά τερατάκια....

Κοιτάζω με αγωνία στο τσεπάκι της τσάντα και ναι.... η τιμωρία συνεχιζόταν , είχα ξεχάσει στο σπίτι το mp3.. Και επίσης δεν είχα φέρει το σχετικό καλώδιο για να κάνω σύνδεση με το κινητό τουλάχιστον....

Παίρνω βαθιές ανάσες και σκέφτομαι με το μυαλό μου τεχνικές χαλάρωσης. Μετατρέπω νοερά τον κίτρινο ναό της ακολασίας σε βουδιστικό τέμπλο και λέω σε λίγο θα φτάσουμε, το χειρότερο το περάσαμε.

Αμ..δε... Τι της έρχεται της μιας δρακονιανής και πετάει το ανεπανάληπτο... «καλέ άκουσες τον Άνθιμο?....» 

Αυτό ήταν.

Η χαριστική βολή. Στον ίδιο χώρο έχουν δημιουργηθεί γύρω μου τεράστιες σκεπτομορφές που φέρουν το όνομα Τράγκας, Μενεγάκη, Άνθιμος!!!!

Βουλιάζω στη γωνίτσα και προσπαθώ να το παίξω αδιάφορη γιατί ο ταξι ντράιβερ κοιτάζει ήδη με ύποπτο βλέμμα από το καθρεφτάκι για να δει πως το παίζω και δεν συμμετέχω σε ότι λένε....

Νοιώθω πάνω μου τη φωνή του ΛΑΘΟΥΣ να φωνάζει «αν δεν είσαι μαζί μας είσαι με τους άλλους....» και προσπαθώ να μη δείξω ότι το κατάλαβα. 

Και τότε συνειδητοποιώ ότι δεν έχω αποκτήσει αληθινές αντιστάσεις.

Φέρνω στο μυαλό μου το ενδεχόμενο να κάτσει ένα από τα σενάρια που προτείνουν οι χολιγουντιανές υπερπαραγωγές και να βρεθώ σε ένα κόσμο μόνη μου όπου γύρω όλοι οι επιζήσαντες έχουν γίνει είτε βαμπίρ, είτε ζόμπι, είτε κανίβαλοι...

Έχω κάνει άπειρες πρόβες επιβίωσης σε κάτι τέτοιο.

Αλλά αν στο μετα-αποκαλυπτικό τοπίο βρεθώ εγώ και 6 επιζήσαντες?....

Ο Τράγκας

Η Μενεγάκη

Ο Άνθιμος

Ο ταξι-ντράιβερ

Και οι δυο δρακονιανές......

Με βάλουν σε ένα ταξί όλοι μαζί και με αναγκάσουν να ακούσω αυτά που έχουν να πουν, θα είμαι αρκετά δυνατή για να μην μετατραπώ στο φυτό που ονειρεύονται να με μετατρέψουν?    Μπρρρρρρρ ....