ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΚΡΟΥΤΖ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΕΦΙΑΛΤΗ!

Θά ήθελα πάρα πολύ να αναρτήσω μια όμορφη χριστουγεννιάτικη κάρτα, να σας ευχηθώ καλά χριστούγεννα και να βάλω και την άγια νύχτα να παίζει.

Δυστυχώς δεν έχω καμμιά διάθεση να το κάνω. Χθες μίλαγα με μια συνάδελφο. Ηταν πολύ στεναχωρημένη. Η καλύτερή της φίλη έχει μείνει άνεργη εδώ κι ένα χρόνο. Ο άντρας της επίσης. Εχουν δυο μικρά παιδιά. Φέτος τη περνάνε χωρίς καν να έχουν θέρμανση. Κυκλοφορούν με μπουφάν μέσα στο σπίτι και προσπαθούν να κρατήσουν λίγη αξιοπρέπεια. Δεν ζητάνε καν δανεικά από τους φίλους..

Χιλιάδες συμπατριώτες μας δεν θα κάνουν τίποτα τις γιορτές. Θα τη περάσουν όπως όλες τις άλλες μέρες. Ζόρικα. Με μόνη διαφορά να βλέπουν κόσμο να κυκλοφορεί γεμάτο με πακέτα γιορτινά, άλλους να κανονίζουν που θα κάνουν σκι, άλλους να κλείνουν πρώτο τραπέζι στα καψουρομάγαζα, κι η τηλεόραση να παίρνει τη γελοία γλυκανάλατη φάτσα και να μοιράζει ευχές...

Και όχι δεν υπάρχει "κάνουμε ένα διάλειμμα στη δυστυχία". Ενα "έλα μωρέ τώρα για μια μέρα χαμογέλα". Γιατί να υπάρχει? Το χρωστάμε σε κάποιον? Αυτές οι αμπελοφιλοσοφίες του είδους ημέρες αγάπης είναι κι ακόμα και οι δυστυχισμένοι πρέπει να αφήσουν τη καρδιά τους να γεμίσει χαρά και ελπίδα είναι για όσους έχουν το περιθώριο να αμπελοφιλοσοφούν. Η καρδιά  έτσι κι αλλιώς των ανθρώπων που αγωνίζονται, που παλεύουν, που βλέπουν ακόμα γύρω τους και άλλους εκτός από τη πάρτη τους, έχει αγάπη, έχει  όνειρα, φαντασία. Νοιώθουν τι είναι συνάνθρωπος, αλληλεγγύη, βοήθεια σε κάποιον που  έχει ανάγκη. Κι αυτό όχι μια φορά το χρόνο σαν να είναι η αγάπη 24 ωρών αφύπνιση. Οσοι δηλώνουν παρόντες τη κάθε στιγμή δεν έχουν ανάγκη να το θυμηθούν ξαφνικά. Γι΄αυτό και μπορούμε να επιλέξουμε να πούμε τα Χριστούγεννα φέτος κύριοι όπως και τις  επόμενες γιορτές που θα οργανώσετε εμείς θα είμαστε απόντες σε μέρη που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να σας αποκαλύψουμε.

Σκεφτείτε πόσο οδυνηρά είναι τα πανηγύρια σας για όσους υποφέρουν. Για τους γονείς που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στα παιδιά τους σ΄ενα κόσμο που ξερνάει συνέχεια κι άλλα προϊόντα που έχει πάθει μια ακράτεια κατανάλωσης. Σκεφτείτε τους άνεργους που είναι σε απόγνωση κι ενώ οι άλλοι μιλούν για κάποιες χιλιάδες ευρώ που θα ξοδέψουν για τη πλάκα τους σ΄ενα βράδυ, εκείνοι μετράνε τα ψιλά για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαί.  Για τα γερόντια που πέρασαν όλη τη ζωή δουλεύοντας και λίγο πριν το τέλος, καθώς μετράνε τη ψωροσύνταξη,  βλέπουν ότι κόλαση είναι ο κόσμος που θα βρουν τα εγγόνια τους . Για εκείνα τα παιδιά όλου του κόσμου,  που η συνολική αδιαφορία τα έχει αφήσει έρμαια σε κάθε πιθανό σενάριο τρόμου....   Δεν είναι η εποχή που ήμασταν φτωχοί μεν αλλά όλοι μαζί νοιώθαμε κοντά. Στο χωριό ή στη φτωχογειτονιά που υπήρχε μια συμπαράσταση με το συγχωριανό σου με το γείτονά σου.

Εκείνη την εποχή που κάναν τη καρδιά τους να χαμογελάσει οι ανθρωποι μαζεμένοι γύρω από ένα κρασί και μια κατσαρόλα φασολάδα και γλένταγαν μέχρι το ξημέρωμα στο φτωχόσπιτο, με μια σόμπα να καίει και τα παιδιά να κάνουν σκανδαλιές. Κι υπήρχε μια ελπίδα στον ορίζοντα ότι κάποια μέρα οι λαοί δεν θα είναι σκλάβοι.. Τώρα είναι η εποχή που οι επαναστάσεις πέρασαν, τα τουφέκια μπήκαν στο χρονοντούλαπο, οι νικητές αποθρασύνθηκαν περισσότερο και οι χαμένοι χάθηκαν ακόμα κι απ τη μνήμη των ανθρώπων..


Οχι οι δυστυχισμένοι συμπατριώτες μας (όπως και όλοι οι δυστυχισμένοι συνάνθρωποι σ΄αυτό το πλανήτη) δεν έχουν περιθώρια για διακοπές. Δεν έχουν περιθώρια για ένα "δε βαριέσαι κι αύριο μέρα είναι".  Δεν είναι κλόουν για να φορέσουν τη μάσκα με το χαμόγελο έτσι ώστε να μην μας δημιουργούν ενοχές για καμμιά βδομάδα για να φάμε τη γαλοπούλα μας με την ησυχία μας.

Είναι τα φαντάσματα της χριστουγεννιάτικης ιστορίας. Πρέπει να προκαλούν και ενοχές και βαρυστομαχιά αν και χλωμό το βλέπω έως αδύνατο (είναι τόσο χοντρόπετσοι μερικοί που μπορύν να μασήσουν τις ενοχές σαν τη καρδιά ενός μαρουλιου) Κανείς δεν ξέρει τι είναι πόνος αν δε πονέσει. Κανείς δεν ξέρει τι είναι αρρώστια αν δεν αρρωστήσει. Κανείς δεν ξέρει τι είναι πείνα αν δεν πεινάσει. Και το χειρότερο? Κι όσοι  ξεκίνησαν μες τη μιζέρια αλλά κατάφεραν να φτάσουν κάπου πιο ψηλά απλά δεν θέλουν να θυμούνται. Ισα ίσα που όσοι κάποτε υπήρξαν "παξιμαδοκλέφτρες" και τώρα είναι καλά όχι μόνο δεν  θυμούνται αλλά ενοχλούνται αφάνταστα. Οι αισχροί νεόπλουτοι. Οι αρχοντοχωριάτες , οι γελωτοποιοί του συστήματος!

Η ευχές μου λοιπόν θα είναι αντίθετες. Εύχομαι σε όλους τους ΣΚΡΟΥΤΖ αυτής της ζωής, σε όσους δεν νοιάστηκαν ποτέ για τον ανθρώπινο πόνο, σε όσους  παριστάνουν το καραγκιόζη στέλνοντας μας ευχές ενώ στην ουσία αδιαφορούν εντελώς τι θα απογίνουμε, σε όσους θεωρούν τις πατρίδες τσιφλίκι τους και το πλανήτη παιχνιδάκι τους, τους εύχομαι να τους επισκεφθούν τα φαντάσματα των περασμένων των τωρινών και των επόμενων Χριστουγέννων  και μάλιστα σε ψηφιακή μορφή και με ηχοσύστημα 5προς1!! Κι οχι μόνο να τους επισκεφθούν αλλά να γίνουν ο δεύτερος ευατός τους.

Οσο για εμάς. Θα γιορτάσουμε όπως στη ταινία του Μπάρτον τα Χριστούγεννα αλα Χαλογουην για να ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας. Αυτοί εκεί κι εμείς εδώ. Εκείνοι με τα χαρούμενα λαμπάκια και τα πολύχρωμα πακέτα κι εμείς οργισμένοι σ΄ενα σκοτάδι που όμως έχει τους δικούς μας κανόνες κι αφού το εισπράξαμε θα το χειριστούμε όπως νομίζουμε καλύτερα εμείς. Και προσοχή μη περάσει κανένας από το δάσος μας.  Το δώρο μας αυτά τα χριστούγεννα εύχομαι να είναι η συνειδητοποίησή μας.


This is Halloween!!!