Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψε ο πατέρας μου και το αντιγράφω ακριβώς όπως μου το έδωσε, από ένα κομμάτι χαρτί, χωρίς σχόλια. Οι σκέψεις δικές σας. Πρέπει να διευκρινήσω απλά, τόχω άλλωστε πει ξανά πως ο πατέρας μου, 80 χρονών τώρα ήταν αντάρτης του ΕΛΑΣ. Στα γεγονότα που αναφέρει ήταν εκεί. Παρών και δεν έχει περάσει ούτε μια στιγμή στη ζωή του που να μην τα ζει ξανά και ξανά. Σαν να μη πέρασε μια μέρα. Το λιγώτερο που μπορώ να κάνω είναι να σεβαστώ τις μνήμες του.
12 Οκτωβρίου 1944
Λευτεριά, λευτεριά ουράνιο δώρο, λευτεριά τρανή θεά
πια στενό δεν θαχεις χώρο, θάχεις σύνορα φαρδιά.
Το μισητό σύμβολο του φασισμού το διπλώνουν σαν πατσαβουρα και το μεταφέρουν από εκεί που ξεκίνησε. Για να μεταφέρεις αυτές τις μέρες της λευτεριάς και να τις εξιστορήσεις, πρέπει να είσαι παιδί της κατοχής, να έχεις στερηθεί τη λευτρεριά σου και το σπουδαιότερο να έχεις αγωνιστεί για να την αποκτήσεις. Ο χώρος είναι πολύ λίγος για να εξιστορήσεις έναν τόσο μεγάλο αγώνα, που πρωτοστάτησε ο ελληνικός λαός και τραγούδησε το ανεπανάληπτο τραγούδι
Το ΕΑΜ μας έσωσε από τη πείνα, έφτιαξε την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ και έχει πρόγραμμα λαοκρατία ζήτω ζήτω ζήτω το ΕΛΑΣ.
Αγαπητοί μου, αυτός ο λαός που εκφράστηκε τραγουδώντας εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα το δίκιο και τη λευτεριά , αυτός ο λαός δικαιούται να υψώσει τη γαλανόλευκη σημαία στα ιερά βράχια της Ακρόπολης, γιατί τη φύλαξε και τη τίμησε στα βουνά και στους κάμπους, στα πεδία των μαχών και παρακολουθώντας τη γιορτή των 65 χρόνων, πράγματι είναι μια ιστορική μέρα και πρέπει να τη τιμούμε με πολύ σεβασμό.
Θέλω να υπενθυμίσω στον πρωθυπουργό της Ελλάδας ότι οι ήρωες δεν είναι χωρίς όνομα. Λέγονται αντάρτες του ΕΛΑΣ και σε αυτές τις ιστορικές εκδηλώσεις δικαιούνται να αναφέρονται με το όνομά τους και έχουν το δικαίωμα σαν πρωτοπόροι του μεγάλου αγώνα να είναι αυτοί που θα υψώσουν στα στιβαρά τους μπράτσα τη γαλανόλευκη. Στον ιστό της είναι ο Γλέζος ο ήρωας του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου που μαζί με τον άλλο ήρωα Σάντα που ξέσκισαν το μισητό σύμβολο του φασισμού αψηφόντας τα νιάτα τους. Δώσανε θάρρος στους λαούς να αγωνιστούνε για τη συντριβή του τρίτου ράιχ που φάνταζε σαν αήτητο τέρας.
Αυτός είχε το δικαίωμα να υψώσει τη σημαία . Η μισαλοδοξία και η μικροψυχία του παππού σου δεν είναι πράξη για μνήμη. Και εάν θέλεις κύριε Πρωθυπουργέ τη συμβουλή μου του γέρου ελασίτη, αγνόησε το παππού σου σαν πολιτικό. Ιστορικά είναι συνδεδεμένος ως πρωταίτιος του μεγάλου σκοτωμού του εμφυλίου και σύντομα θα ξεφουρνίσει η ιστορία τις ευθύνες του. Εκρεμμεί μια δίκη. Ποιός έδωσε την εντολή στις 3 Δεκεμβρίου 1944 να πυροβολήσουν τον λαό που πραγματοποιούσε ένα ειρηνικό συλαλητήριο στο Σύνταγμα και έχουμε 28 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Εκεί άρχισε ο εμφύλιος. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1944 και τελείωσε τον Αύγουστο του 1949 . Είναι γνωστό ποιός ήταν Πρωθυπουργός τη περίοδο αυτή. Ηταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ο παππούς του νυν Πρωθυπουργού της Ελλάδας.
Εχουν ειπωθεί και έχουν γραφτεί πολλά για τη περίοδο αυτή γι΄αυτό μετά από 65 χρόνια κάποιος πρέπει να ενδιαφερθεί να ξεκαθαρίσει αυτό το σκοτάδι που καλύπτει την αποφράδα εκείνη μέρα. Μια εξεταστική επιτροπή στη Βουλή θα ήταν το ενδεδειγμένο να μπορέσει να δικαιώσει τους χιλιάδες νεκρούς. Η μη αναμόχλευση των παθών ειναι κουκούλωμα ευθυνών. Οι νεκροί θέλουν δικαίωση και ο λαός πρέπει να μάθει εάν άξιζε μια τόσο μεγάλη θυσία. Στα βουνά και στις ρεματιές είναι διάσπαρτα τα οστά από τα νιάτα , από τα βλαστάρια της Ελλάδας και η πηγάδα του Μελιγαλά φέρνει τη σφραγίδα του Γεώργιου Παπανδρέου και όποτε θέλετε μπορώ να το αποδείξω. Ηταν το σχέδιο των άγγλων στενά συνεργαζόμενοι με τον Γεώργιο Παπανδρέου, θα μπορούσαν όπως έγινε αργότερα στην Τρίπολη, να μην χυθεί σταγόνα αίμα, να επέμβουν οι εγγλέζοι και να αφοπλίσουν τα τάγματα χωρίς να ανακατευτεί καθόλου το ΕΛΑΣ.
Το σατανικό σχέδιο των άγγλων είναι η διαίρεση του λαού και το πέτυχαν. Ενθαρύνουν τα τάγματα να αμυνθούν ενώ τα έχουν αποκηρύξει ως προδοτικά, ρίχνοντας προκηρύξεις η ΡΑΦ και από τη φωνή της Ελλάδας. Το BBC τα έχει αποκηρύξει και αναγνωρίζει τον ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ και το ΕΔΕΣ σαν εθνικές οργανώσεις. Το πανίσχυρο ΕΛΑΣ δεν είναι μόνο η δύναμη που έχει σαν στρατιωτικό σώμα. Εκείνο που δεν πολεμιέται με τίποτα είναι το κύρος που έχει αποκτήσει στα πεδία των μαχών. Αυτό τους ανησυχεί και τους προβληματίζει και πρέπει να μεθοδέψουν τρόπους να βάλλουν αυτό που κουβαλά στο μέτωπό του το στεφάνι της δόξας. Ετσι μεθόδεψαν τη πηγάδα του Μελιγαλά. Θυσιάζουν όσους απαιτείται για να στηρίξουν την προπαγάνδα τους. Τους υπόλοιπους θα τους χρησιμοποιήσουν για δήμιους του ελληνικού λαού.
Στη πηγάδα του Μελιγαλά είναι και 170 ελασίτες που πέσανε στη μάχη. Η μάχη κράτησε τρεις μέρες. Στο ζεστό Σεπτέμβρη φανταστείτε σε τι κατάσταση βρισκόντουσαν οι πρώτοι νεκροί. Είχαν αρχίσει να μυρίζουν άσχημα. Η πηγάδα ήταν η ενδεδειγμένη λύση. Πρώτα πέσαν αντάρτες του ΕΛΑΣ και ύστερα οι ταγματασφαλίτες και όσοι είχαμε ανακατευτεί στο μάζεμα των νεκρών η θλίψη ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας. Πολλοί ήταν δακρυσμένοι . Ας είναι όλοι συγχωρεμένοι, όσο για δοξασμένοι αυτό θα το κρίνει η ιστορία και θέλω να τονίσω όσο υβρεολογιο ακουγόταν στη διάρκεια της μάχης τόσο μεγάλος σεβασμός υπήρχε στη μεταφορά των νεκρών.
Πέρνω κάτι από το μεγάλο μας ποιητή τον Οδυσσέα Ελύτη
"Οταν η συμφορά συμφέρει λογάριαζέ την για πόρνη"
Το ποιος είχε συμφέρον πρέπει να ξεκαθαριστεί και να γραφτεί σωστά η ιστορία. Πολλοί ξέρουν αλλά σωπαίνουν. Μιλήστε! Οι νεκροί ζητούν δικαίωση! "
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου