ΟΙ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Κάπου διάβασα μια φράση που δεν θα μπορούσε να συνοψίσει καλύτερα αυτό που βιώνουμε στο σύνολο σαν ανθρωπότητα στο σταυροδρόμι που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή ..

"εκείνοι που δεν είναι διατεθειμένοι να "ξεμάθουν", θα είναι οι αναλφάβητοι του μέλλοντος".

Όσο πιο γρήγορα ξεμάθουμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να ελπίσουμε πως θα βρούμε τον μίτο, μόνοι μας για να βγούμε από το λαβύρινθο και να σταματήσουμε επί τέλους αυτή την ηλίθια διαδρομή  που είναι γεμάτη με τοξάκια που φωνάζουν "από εκεί πας..." Ένας συνεχής κύκλος που βγάζει κάθε φορά στο ίδιο σημείο.

ΠΗΓΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ.

Δύσκολες μέρες, πολύ δύσκολες μου είπε η ηλικιωμένη γειτόνισσα. Ο μόνος τρόπος να παραβγεις αυτές τις μέρες είναι μαζί μ΄αυτά που σου λείπουν να θυμάσαι κι αυτά που έχεις. Και συνέχισε να σκουπίζει το πεζοδρόμιο. Έμεινα σκεπτική να τη κοιτάω. Σταμάτησε με κοίταξε και χαμογέλασε.

«Αμε μου είπε, ποιο νομίζεις πως είναι το κόλπο κι είμαι ακόμα εδώ? Αν ήταν θα είχα πηδήξει από το μπαλκόνι προ πολλού. Σ΄οτι άσχημο μου τυχαίνει δε του δίνω όλο το χώρο στο μυαλό μου. Ένα τόσο δα μέρος του δίνω. Το υπόλοιπο τοχω για τα καλά»

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΟΔΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΣΙΡΚΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΘΡΑΥΣΗ!

Ποια είναι αυτή? Μα είναι ολοφάνερο. Είσαι φασίστας!

Υπήρχε και θα υπάρχει πάντα μέσα στα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας μια κατηγορία ανθρώπων που ήταν και θα είναι οι ανεπιθύμητοι. Οι παρείσακτοι στα σχέδια επί χάρτου. Κι αυτοί είναι τα ελεύθερα πνεύματα, οι ανεξάρτητες φωνές. Δεν μπορεί ποτέ να γίνει αποδεκτό ο άνθρωπος που σκέφτεται και δρα "έξω από τα μαντριά" Γιατί τα μαντριά δημιουργήθηκαν ακριβώς γι΄αυτούς τους λόγους. Για να μαζεύουν τα πρόβατα.

Η ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΛΟΓΙΚΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙ ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΜΠΟΤΕΣ.

Ένας λαός που έχει μάθει να ζει ζεστά ηλιόλουστα καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες εκπαιδεύεται να φοβάται το καιρό. Ένας λαός που έχει μάθει να απολαμβάνει το φαγητό του με παρέα, κρασί , ερωτοτροπώντας και αμπελοφιλοσοφώντας εκπαιδεύεται στο πλαστικό φαστφουντάδικο και το αγχωμένο γ@μήσι.Ένας λαός που έχει μάθει να βγάζει τα παπούτσια του κάτω από το τραπέζι και να ξεκουράζει τα πόδια του στο ζεστό χώμα, εκπαιδεύεται να στριμώχνει τους κάλους του μέσα σε γερμανικές μπότες.

ΕΞΟΥΘΕΝΩΜΕΝΟΙ, ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΩΝ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ.

Ίσως να ήταν η δική μου διάθεση, κάτι η καρέκλα στη δουλειά μου που τρίζει τώρα τελευταία και μου ψιθυρίζει καλομελέτα κι έρχεται η ανεργία...κάτι τα χαρτιά τα απλήρωτα που κρέμονται στο τοίχο, κάτι οι άνθρωποι γύρω μου στο μετρό που μισοκοιμόντουσαν, ή είχαν μια μούρη σκυθρωπή, αγέλαστη, με το πρόσωπο κουρασμένο ακόμα και νέα παιδιά, λέω αυτό ήταν.

Μας έχουν τσακίσει εντελώς. Βλέπεις τους ανθρώπους να περπατάνε στο δρόμο και να μοιάζουν σαν να σηκώνουν δεν ξέρω πόσα κιλά βάρος. Ακούς τους τσακωμούς στη γειτονιά από τα διπλανά σπίτια. Βλέπεις τα παιδιά να είναι συνεχώς τσαντισμένα, αδιάφορα, ή στεναχωρημένα. Τους παππούδες να βρίζουν. Τον άνθρωπο που σκουντάς κατά λάθος στο δρόμο να είναι έτοιμος να σε φάει από τα νεύρα....

ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΙΑΠΩΝΕΣ!

Σ΄αυτό το τσίρκο ούτε καν σαν τους Ιάπωνες δεν διαμαρτυρόμαστε πλέον.  Που βάζουν ένα περιβραχιόνιο στο μπράτσο και πάνε σαν ήσυχα cyborg στις δουλειές για να μην διαταραχθεί καθόλου η ημερήσια ατζέντα, απλά δηλώνουν προς το αφεντικό πως είναι πολύ δυσαρεστημένοι ....

Ούτε περιβραχιόνιο δε βάζουμε για τη τιμή των όπλων...

Είναι δυνατόν βρε παιδιά να μας τρόμαξαν τόσο πολύ?...

ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΑΝ?

Οι εργαζόμενοι που έκλεισαν οι δρόμοι και δεν μπορούσαν να πάνε με άνεση στη δουλειά τους?
Οι τουρίστες που βρέθηκαν σε δύσκολη θέση?
Οι Τούρκοι νοικοκυραίοι δεν αγανάκτησαν μ΄αυτούς τους κουκουλοφόρους (η δεν φόραγαν κουκούλες?)
Οι δημοσιογράφοι δεν έδειξαν τον αποτροπιασμό τους για μερικές εκατοντάδες "γνωστούς αγνώστους" που έκαψαν τη περιουσία του κοσμάκη του αθώου?
Η διεθνής κοινή γνώμη δεν σκέφτηκε πως οι Τούρκοι είναι λαμόγια και ασυνείδητοι για τη κρισιμότητα της κατάστασης της πατρίδας τους και προκαλούν τέτοιες επικίνδυνες καταστάσεις?
Αυτές οι κινητοποιήσεις δεν έγιναν από απολιτίκ ανόητους που κατέβηκαν άσκοπα στις πλατείες υποκινούμενοι ίσως από ανάλογους συριζαίους στις κάτω πλατείες ή ακροδεξιούς στις επάνω?
Δεν αποπροσανατόλισαν το ουσιαστικό εργατικό κίνημα της Τουρκίας?
Δεν ήταν ανόητοι, προβοκάτορες, πράκτορες, ή απλά ασυνείδητοι?

Τι περίεργα πράγματα....

ΤΟΥΡΚΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ ...ΕΛΛΑΔΑ

ε

ΕΛΛΑΔΑ.. ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΤΟΥΝΕΛ.....

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ?

Αυτό το ερώτημα έχει γίνει η αγαπημένη καραμέλα σε συζητήσεις εντός κι εκτός συνόρων. Οι εύκολες απαντήσεις είναι πολλές. Ο καθένας μπορεί να βρει ένα σάκο του μποξ και να εκτοξεύσει πάνω τη οργή του. Όλοι μπορούμε να βγάλουμε την ουρά μας απέξω και να υποδείξουμε κάποιον άλλον που φταίει ή αντίθετα να φορτωθούμε όλες τις ενοχές και ν΄αρχίσουμε να αυτομαστιγωνόμαστε. Όμως η ουσιαστική απάντηση στο ερώτημα, δεν μπορεί να είναι παρά μία.

Ποιοι Έλληνες? Οι Έλληνες σαν ένας λαός που κατοικεί σ΄ενα συγκεκριμένο χώρο ή μια κοινή συνισταμένη που ενώνει ανθρώπους διαφορετικούς μεταξύ τους αλλά που έχουν μια συγγενή αντίληψη των όσων συμβαίνουν?

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΑΣΑΠΗΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ.

Η Ατζελίνα δείχνει το δρόμο για την εποχή των εθελοντικών ακρωτηριασμών. Φοβάσαι πως με κάποιο μέρος του σώματος δεν θα τα πας και τόσο καλά? Κόφτο! Γιατί να ζεις στο φόβο. Γιατί να περιμένεις μήπως κάποτε και με κάποιο τρόπο κάτι συμβεί. Διάβαζα κάπου πως μετά τους ακρωτηριασμούς μαστών, ξεκινάνε κι ακρωτηριασμοί προστατικών αδένων. Τι να τους κάνεις αυτούς τους χαζο-αδένες? Κόφτους να ησυχάσεις. Κόψε και πόδια και χέρια, και το πουλί σου, και τα βυζιά σου κι όσο πιο γρήγορα το κάνεις τόσο καλύτερο. Να πηγαίνεις και τα παιδάκια σου, νωρίς από το δημοτικό να κάνουν ένα τσεκάρισμα στα γονίδια μπας και... και να τους αφαιρείς τα επιμαχα όργανα νωρίς νωρίς για να είσαι 100% σίγουρος! Ασε που θα τα γλυτώσεις κι από ένα σωρό περιττές παλιομοδίτικες συνήθειες. Να κάνουν σεξ, να κάνουν παιδιά, να θηλάσουν, κι άλλες τέτοιες βλακείες....

ΠΤΩΧΕΥΩ, ΑΡΑ ΕΛΠΙΖΩ.

Για να κατανοήσει κάποιος μια κατάσταση πρέπει να καταφέρει να δει τη συνολική εικόνα κι όχι μόνο τα επί μέρους γεγονότα που την αποτελούν. Όμως, ένα καλό βοήθημα στο ξεκίνημα αυτής της κατανόησης είναι η ανάκληση από τα αποθέματα της μνήμης μας, καταστάσεων που έχουμε γνωρίσει αλλά δεν έχουμε κάνει το συνειρμό στο πόσο μοιάζουν μεταξύ τους, ώστε η γνώση να μας δώσει και τη λύση.

Η πτώχευση ενός κράτους, η πτώχευση ενός μεγάλου μέρους των κατοίκων, η δραματική αλλαγή στις καθημερινές συνήθειες, η απόγνωση, τα αδιέξοδα, μοιάζουν ένα βουνό που δεν έχουμε το κουράγιο να σκαρφαλώσουμε όταν το δούμε έτσι όπως μας το παρουσιάζουν. Όμως στη καθημερινότητά μας, σε προσωπικό επίπεδο, έχουμε γνωρίσει δραματικές ανατροπές ο καθένας στη ζωή του ή έχουμε παρακολουθήσει τραγικά πράγματα να συμβαίνουν σε φίλους μας, σε συγγενείς μας στο περιβάλλον μας γενικότερα.

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΛΑΤΡΗΣ ΤΗΣ ΔΥΣΤΟΠΙΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΕΓΩ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ.

Ο φίλος, με σοβαρό ύφος, μου πέταξε στη μούρη όλα τα ελληνικά ελαττώματα, και προσπάθησε να με πείσει πως γίνεται μεγάλος αγώνας για να γίνουμε επί τέλους "άνθρωποι" όπως έλεγε κι η γιαγιά μου. Και πως όλο αυτό το πατριωτικό ξύπνημα είναι μπούρδες και παιχνίδια στο μυαλό ανθρώπων  κατώτερου πνευματικού επιπέδου και μόρφωσης, ανθρώπων που δεν έχουν τίποτα πιο "χρήσιμο" και "ουσιώδες" να επιδείξουν από κούφια λόγια. Μου μίλησε για τη πολιτισμένη Ευρώπη, τους λαούς που έχουν συνείδηση σαν πολίτες, ευγένεια, συνέπεια, γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και το καθήκον τους απέναντι στο κράτος και το κοινωνικό σύνολο.

Τον κοίταξα και σκέφθηκα γι΄ακόμα μια φορά πως ισχύει το κλασικό πλέον, "ο δρόμος για τη κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις". Σκέφθηκα πως αυτός ο άνθρωπος θεωρούσε πως είναι σοβαρός μ΄αυτά που έλεγε. Πολιτισμένος. Μέσα από φράσεις που περιείχαν αλήθειες όντως, είχε φθάσει στην απέναντι όχθη, της πλήρους απαξίωσης των συμπατριωτών του και της τυφλής λαγνείας ενός μοντέλου ζωής που θεωρούσε δείκτη "πολιτισμού" θεωρώντας πως για όλα φταίμε εμείς που επιμένουμε ελληνικά, αντί να αντιγράψουμε τους προοδευμένους γείτονες που.. τι? Δεν ξέρω, που είναι ας πούμε λαμπρό παράδειγμα  προς μίμηση?

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΤΡΟΥΜΑΝ ΣΟΟΥ...

Το φαντάζεστε να είναι κάπου πίσω από ένα τζάμι και να μας παρακολουθούν όλους έτσι? Πίνοντας το καφέ τους και σχολιάζοντας. Κάθε μέρα να μπαίνει και μια καινούργια ιδέα για το ριάλυτι. Τι λες, τους ρίχνουμε μια κρίση τώρα να δούμε πως θα αντιδράσουν? Νομίζω πως ο Μήτσος θα τα πάει καλύτερα από την Αννούλα. Κι ο κυρ Βαγγέλης είναι γερό σκαρί αλλά αν του εξαφανίσουμε το φάρμακο για τη πίεση, τι λες, θα πάθει πανικό? Η οικογένεια Καραγκιοζόπουλου, άστους όλους άνεργους να δούμε που θα βρουν λεφτά. Πες του Νίκου να κάνει ζουμ στον Γιώργο. Δείχνει να πηγαίνει για αυτοκτονία. Τι λες με πιστόλι η με σχοινί θα τη κάνει? Κανένα στοιχηματάκι? Αλλαξε λίγο το κουστούμι στο ολόγραμα του τάδε δημοσιογράφου. Τον έχουμε τρια βράδυα με το ίδιο κουστούμι. Ποιος ηλίθιος δεν το πρόσεξε? Κι αν κάποιος το πάρει χαμπάρι? Αλλαξε άμεσα τη γραβάτα, βάλε κάτι έντονο να πέφτει το μάτι εκεί. Κόκκινο, γιατί θα διακόψουμε για έκτακτο για σφαγή στα νησιά "τρεις λαλούν και δυο χορεύουν"...

ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ! Τ΄ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ!

Έχουμε φτάσει στο σημείο, σαν Έλληνες, να αυτοπροσδιοριζόμαστε από το τι δεν είμαστε. Η καθημερινότητά μας είναι μια δικαιολογία προς αποφυγή επιβολής διαφόρων ειδών τιμωρίας. Δεν έκλεψα εγώ, δεν τους ψήφισα εγώ, δεν είμαι φασίστας εγώ, δεν είμαι υπόδουλος εγώ, δεν βλέπω τηλεόραση εγώ, δεν πληρώνω εγώ...

οι άλλοι το κάνουν. Να εκείνος. Κι εκείνος. Κι ο άλλος. Καθένας προσπαθεί να αποδείξει ότι ανήκει σ΄εκείνους που δεν τα έφαγαν μαζί. Πως είναι από τους τιμημένους ιδιωτικούς υπαλλήλους κι όχι από τους κηφήνες του δημοσίου. Κι αν σε τσακώσουν? Δεν είμαι από τους κακούς υπαλλήλους του δημοσίου αλλά από τους καλούς. Με αποδείξεις. Όλη η Ελλάδα βρίσκεται υπό το καθεστώς συλλογής αποδείξεων, είτε αγοράς αγαθών, είτε νομιμότητας.

ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΑΓΑΘΑ.

Αν  κάποιος προσπαθήσει να φέρει στο μυαλό του μερικά από αυτά τα περίφημα πολύτιμα αγαθά τι θα σκεφτεί πιθανότατα?   Ένα αυτοκίνητο, ένα ωραίο σπίτι, ένα σκάφος, ένα εξοχικό,  έναν υπολογιστή τελευταίας τεχνολογίας, μια τηλεόραση 3d?....  Όλοι όσοι φέρουν στο μυαλό τους κάτι από τα παραπάνω, όπως και οι άλλοι της απέναντι όχθης  που θα επεκταθούν σε τελείως διαφορετικό επίπεδο αναμασώντας περήφανα έννοιες όπως ..μα η αγάπη, η ελευθερία, η αδελφοσύνη, η ισότητα, η ειρήνη, η οικογένεια, τα παιδιά κλπ

Πιθανότατα δεν θα αναφέρουν δυο δυνατότητες που στερούμαστε όλοι αλλά το θεωρούμε φυσιολογικό..  Δυο αρχές που στη ζωή μου, έχω γνωρίσει έναν άνθρωπο μόνο που τις είχε εφαρμόσει.

ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ.

Εσύ βλέπεις πρόοδο?
Εγώ βλέπω απλά τη ζωή που περνάει την ώρα της.

Θα μάθεις να ανοίγεις το χαζόκουτο το πρωί με το καφέ
Αμέσως μόλις γύριζεις από τη δουλειά
Τη νύχτα συντροφιά σου να τρυπώνει στα όνειρά σου.
Και θα ξέρεις πως έτσι είναι
Γιατί το είπε η τηλεόραση.

ΝΑ ΠΑΣ, ΝΑ ΠΑΣ ΚΙ ΕΣΥ ΔΕΘΕΛΟΝΤΗΣ....

Ας επανέλθω για λιγάκι σήμερα στο θέμα του προληπτικού ακρωτηριασμού γιατί γύρω από και από άλλα θέματα που προωθούνται σιγά σιγά,  αρχίζει κι απλώνεται μια φρίκη που νομίζω πως δεν είχαν κατορθώσει να συλάβουν το μέγεθός της ούτε οι πλέον δυστοπικοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.

Θυμάμαι ήμουν πολύ νέα, κι είχα πάει για καφεδάκι κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Ξαφνικά στο διπλανό τραπέζι κάθισε ένας πολύ περίεργος τύπος, ένας άνθρωπος που τον κοιτάζουν και σου προκαλούσε μια ανατριχίλα φόβου. Στην αρχή δεν κατάλαβα το γιατί. Κοιτάζοντάς τον καλύτερα, είδα πως το πρόσωπό του είχε διάφορες παράξενες ουλές, η μύτη του και τ΄αυτιά του έλειπαν. Κοίταξα στα δάχτυλα των χεριών του, κάποια έλειπαν. Ένας φίλος που με είδε πως κοίταζα μου λέει γελώντας. Φοβερό ε? Πρώτη φορά βλέπεις τον «ξυραφάκια»? Κοίταξα σαν χαζή και μου εξήγησε πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος είχε ψυχασθένεια με ότι προεξείχε επάνω του. Του φαινόταν πως η μύτη τον ενοχλούσε. Τράβαγε μια ξυραφιά στη μύτη. Το ίδιο και στ΄αυτιά. Στα δάχτυλα. Δεν ξέρω τι άλλα μπορεί να είχε ξυρίσει από πάνω του.

Η ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΜΑΣΤΕΚΤΟΜΗ ΤΗΣ ΑΝΤΖΕΛΙΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΛΟΒΟΤΟΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Φτάνω στο γραφείο, είχε ανάψει η συζήτηση για το τι έκανε η Αντζελίνα. Μπαίνω να διαβάσω μέσα στο διαδίκτυο εκατοντάδες σελίδες είχαν ανάρτηση για την Αντζελίνα και το προληπτικό ακρωτηριασμό της. Εντάξει παιδιά, το καταλαβαίνω, μπορούμε να το συζητήσουμε, να σχολιάσουμε, να ακούσουμε και τη γνώμη κάποιου ειδικού να καταλάβουμε τι παίζει. Μέχρι εκεί. Να φτάσουμε στο σημείο όμως να τσακωνόμαστε για τα βυζιά της Ατζελίνας, ή να ακούμε δεκάδες παπαριές για το τι θα έπρεπε να κάνουν οι Ελληνίδες, αν μπορούν κι εδώ να ασχοληθούν με τη πρόληψή τους, αν είναι σωστό, αν είναι ύποπτο, αν είναι μούφα η ιστορία ή αν είναι ηρωισμός....

ΜΑΣ ΕΠΙΑΣΕ ΟΛΟΥΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΦΑΧΤΩΝ... ΣΥΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ.

..τραγικές οι ειδήσεις, όπως οι αυτοκτονίες ενηλίκων  που αφαίρεσαν  τη ζωή τους απελπισμένοι, γιατί χρεοκόπησαν, γιατί δεν έβλεπαν πια ελπίδα μπροστά τους, γιατί δεν είχαν να ταΐσουν τα παιδιά τους. Στην ίδια όμως αυτή κοινωνία έχουν προϋπάρξει τραγικά γεγονότα που ξεπερνούν κάθε όριο αίσχους. Νέα παιδιά που αφαίρεσαν τη ζωή τους γιατί δεν πέρασαν στις πανελλαδικές !! Παιδιά που έπαθαν κατάθλιψη, που έχασαν το κόσμο γιατί δεν πέρασαν στις πανελλαδικές. Παιδιά που μετριέται το ανάστημά τους, η αυτοπεποίθησή τους, η χαρά τους, τα όνειρά τους από το τι νούμερο θα είναι στις ηλίθιες λίστες που θα κρεμαστούν στους τοίχους των φαστφουντάδικων της γνώσης...

ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ... ΣΤΟ ΠΑΓΚΟ ΜΑΣ (Η ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΜΑΣ)

Ο κατεργάρης , αντίθετα από ότι ισχυρίζεται η γνωστή λαϊκή παροιμία, δεν έχει πάγκο για να πάει. Εκτός κι αν πάγκο θεωρήσουμε το σβέρκο μας.  Γιατί αυτή η αρχέτυπη φιγούρα δεν μπορεί να περιοριστεί βέβαια σ΄ενα πάγκο, γιατί είναι τόσο πολύ μπλεγμένη σε κάθε φόβο και σε κάθε ελπίδα του ανθρώπινου γένους, που αν προσπαθήσεις να τον αφαιρέσεις από τις εικόνες του βιβλίου της ζωής, θα σου βγει ένα βιβλίο γεμάτο με μισές εικόνες.