Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ, ΣΤΟ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ, ΣΤΗ ΓΗ ΜΟΥ....

ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ

Οργανο Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ Πελοπονήσσου. Κάπου στο βουνό 1 Αυγούστου 1943 χρόνος πρώτος. Το πρωτο του φύλλο άρχιζε με το τίτλο,

Ω ΞΕΙΝ ΑΓΓΕΛΕΙΝ

Χωρίς παρέλαση, χωρίς να ανακρούει ύμνους ή μουσική, χωρίς κράνη με πετεινόφτερα . Χωρίς μεταξωτούς επενδυτές και πέτσινα γάντια, λίγοι άνθρωποι που ήταν Έλληνες σε καταγωγή και σε ψυχή όταν είδαν ότι η Πατρίδα τους σβύνει στο χάος της ξένης κατάκτησης, στάθηκαν στις Θερμοπύλες αδάμαστοι, ηρωϊκά ωραίοι, χωρίς περίβλημα Καίσαρος, χωρίς άρμα αδαμαντοστόλιστο, μα με απλές μόνο κουρελιασμένες χλαμύδες και με το στόμα ενός Λεωνίδα, έστειλαν μήνυμα στον καταχτητή, ότι μπορεί να είναι νικητής όταν αυτοί πέσουν νεκροί . 

Το τέλος ήρθε και οι τριακόσιοι έπεσαν πολεμώντας αναρίθμητες ορδές πολιτισμένων απολίτιστων της εποχής εκείνης και ο κατακτητής επέρασε. 

Η άσπρη όμως πλάκα της Ιστορίας έγραψε το γνωστό «Ω! ξειν αγγέλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

*Ο ΜΩΡΙΑΣ ΣΤΑ ΟΠΛΑ - ΗΛ.ΠΠΑΣΤΕΡΙΟΠΟΥΛΟΥ


2 σχόλια:

Ανατολή είπε...

"λίγοι άνθρωποι που ήταν Έλληνες σε καταγωγή και σε ψυχή..."
Κείνα τα χρόνια που ήταν 5 οι αγωνιστές και 15 οι δωσίλογοι, ταγματασφαλίτες, ρουφιάνοι, μαυραγορήτες και πουτάνες.
Ακριβώς όπως και σήμερα.
Ελληνική Ιστορία, αμείλικτη.

vasiliskos είπε...

Μη πας μακριά. Κοίτα σε μια δουλειά τι γίνεται. Το καρφί, ο ρουφιάνος, εκείνος που θα σε "φάει" τελικά δεν είναι το μεγάλο αφεντικό, είναι συνήθως ένα ανθρωπάκι, καρπαζοεισπράκτορας, ο γιες μαν που δεν έχει ούτε μπέσα ούτε αξιοπρέπεια. Κάτι τέτοιο γίνεται και σε μια πατρίδα. Μπίζνες είναι...