Συνήθως ήσυχος. Περνάει απαρατήρητος. Σε μερικούς προκαλεί μια καχυποψία αυτός ο σιωπηλός άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Μέχρι που μπαίνει σ΄ενα κινηματογράφο και προκαλεί μακελειό. Η σ΄ενα σχολείο. Η σε κάποιο νησί που έκαναν τη κατασκήνωσή τους νέοι άνθρωποι αμέριμνοι. Άλλοτε ενσαρκώνει κάποιον ήρωα εκδικητή. Άλλοτε είναι ο νέος Μεσσίας. Ο τιμωρός. Άλλοτε κρατάει απλά τα ηνία της εξουσίας στα χέρια του. Η διαφορά του μακελάρη της διπλανής πόρτας μ΄εκείνον που ορίζει τις τύχες ενός λαού, είναι πως ο πρώτος θα εγκληματίσει μία φορά και μετά θα μπει στο πάνθεον των σχιζοφρενών δολοφόνων κι ίσως αργότερα, κάποια στιγμή, η ζωή του θα γίνει κινηματογραφική ταινία.
Οι άνθρωποι θα τον κοιτάνε σαν τέρας και οι ειδήμονες θα δικαιολογούν επί τέλους τα πτυχία τους δίνοντας εκτεταμένες αναλύσεις στους περίεργους που θα κοιτάνε τα δελτία ειδήσεων. Κάποτε θα ξεχαστεί και θα τον θυμούνται μόνο οι οικογένειες των θυμάτων. Οι άλλοι μακελάρηδες όμως εκείνοι που σχεδιάζουν ένα κόσμο όμορφα κι αγγελικά πλασμένο όπου ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι δολοφονία ενώ η σφαγή εκατομμυρίων απλά στατιστική, ενώ είναι αποδεδειγμένα κτήνη, διεφθαρμένοι, ακραία ανώμαλες προσωπικότητες ελέγχουν τις τύχες των ανθρώπων σε ομαδικό επίπεδο.
Η τύχη του μακελάρη του Κολοράντο που αφαίρεσε τη ζωή σε 12 ανθρώπους κι έχει άλλους τόσους να ψυχομαχούν, όπως και άλλων παρόμοιων είναι ήδη στα χέρια της δικαιοσύνης. Κι η κοινή γνώμη τον παρακολουθεί με δέος και απέχθεια. Η τύχη όμως εκείνων που στέλνουν στο θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους δεν έχει τον ίδιο προορισμό. Αλλοι αφού εκτελέσουν όλα τα εγκλήματά τους θα αποσυρθούν σε κάποια πολυτελή φωλιά και θα ζήσουν σαν βασιλιάδες κι αυτοί και τα παιδιά τους. Άλλοι ίσως πολύ αργά καταδικαστούν από τη δικαιοσύνη σαν εγκληματίες πολέμου, στα γεράματά τους αφού θα έχουν εξολοθρεύσει ολόκληρους πληθυσμούς. Άλλοι γίνονται και ινδάλματα, που η μορφή τους θα εμπνέει τα κοπάδια που τους θαυμάζουν.
Γιατί ως γνωστόν ο άνθρωπος έχει επιλεκτική διάθεση για όποιον βάφει τα χέρια του με αίμα. Στο παγκόσμιο σφαγείο υπάρχουν φονιάδες αδικαιολόγητοι και φονιάδες δικαιολογημένοι. Μ΄ενα βολικό "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" διαπράττονται εγκλήματα φριχτά κάθε είδους, συνέχεια, έναντι ενόχων και αθώων κι οι συνειδήσεις των ανθρώπων παραμένουν ήσυχες. Οι κάθε επί μέρους μακελάρηδες δίνουν ένα ωραίο άλλοθι εκτόνωσης των φιλάνθρωπων συναισθημάτων των ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Εκείνων των ανθρώπων που πιστεύουν πως όταν ένας δολοφόνος λέει "σκότωσα δέκα ή εκατό άτομα γιατί είμαι ο θεός" είναι σχιζοφρενής, ενώ όταν ένας εξίσου στυγνός δολοφόνος στέλνει π.χ. δυόμισι χιλιάδες άτομα να αυτοκτονήσουν και κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες σε διάφορα μαρτύρια, δεν είναι σχιζοφρενής αλλά πολιτικός που έχει σχέδιο.
Το μόνιμα υποκριτικό ανθρώπινο είδος που διυλίζει το κώνωπα και καταπίνει τη καμήλα. Που μπορεί να δεχτεί τη σφαγή χιλιάδων αθώων ή και να συμμετάσχει σ΄αυτήν, αλλά ανατριχιάζει στη μεμονωμένη περίπτωση ενός ασήμαντου μακελάρη που θέλησε να κερδίσει τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν....
Η μόνη διαφορά ενός τέτοιου μακελάρη από τους άλλους τους πασίγνωστους που κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας είναι η μοναξιά του. Μόνος οδηγείται στη κορύφωση του δράματος, μόνος εκτελεί και μόνος θα σαπίσει σε κάποια φυλακή ύψιστης ασφαλείας. Σε αντίθεση με τους άλλους μακελάρηδες που έχουν οπαδούς, ψηφοφόρους, στρατιώτες, πιστούς έτοιμους να εκτελέσουν τα σχέδιά τους, έτοιμους να τους υπερασπιστούν με κάθε τρόπο στο όνομα μιας απόλυτης παράνοιας και τύφλωσης.
Δεν υπερασπίζομαι κανένα δολοφόνο. Καμιάς μορφής ή ιδεολογίας. Και το ίδιο δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη σε οποιονδήποτε επιλέγει ποιον δολοφόνο να θαυμάσει και ποιον να καταδικάσει. Είναι ένα γελοίο υποκριτικό παιχνίδι. Γιατί η ίδια μήτρα γεννάει τα ίδια κτήνη. Παρόμοιας μορφής συνειδητότητες είναι που οδηγούν το χέρι ενός ανθρώπου να εγκλιματίσει ή χιλιάδων να σφαγιαστούν μεταξύ τους. Τέκνα της ίδιας "επιρροής" είναι όλα τα πλήθη που οραματίζονται μόνιμα αίμα για να εξασφαλίσουν μια στιγμή δόξας ή απλά τη πάρτη τους.
Στις εποχές που έρχονται όπως συμβαίνει από την αρχή της ιστορίας οι άνθρωποι θα φτάσουν πάλι στο σημείο να αλληλοσφαγιαστούν. Άλλωστε στα ενδιάμεσα της υποτιθέμενης ειρήνης δεν συμβαίνει τίποτα άλλο παρά πρόβες πολέμου. Ίσως κάποιος ρωτήσει. Και η απονομή δικαιοσύνης? Η τιμωρία των ενόχων? Πως θα γίνει αν δεν γίνει πόλεμος? Κι εγώ ερωτώ ποιος είναι ένοχος και ποιος αθώος τελικά?
Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι διαφορετικό στη ζωή μας, μια καλύτερη ζωή παραμένοντας προσκολλημένοι στις συλλογικότητες της παράνοιας. Πρέπει να βγούμε εκτός. Με κάθε τρόπο. Αν θέλουμε να ανεβούμε σε ένα άλλο επίπεδο ζωής. Η ανθρωπότητα είναι χτισμένη πάνω σε σάπια θεμέλια. Κατοικεί σ΄ενα σπίτι μολυσμένο. Δεν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχει αυτονομία. Δεν υπάρχει ελεύθερη επιλογή μέσα σ΄αυτό το σπίτι. Το πίστευα πάντα και τώρα περισσότερο από ποτέ. Και η λύση? Ναι αυτό είναι πολύπλοκο. Ενας γρίφος που ίσως ελάχιστοι κατορθώνουν να λύσουν. Δεν ξέρω ποια είναι η λύση. Το μόνο που προσπαθώ να κάνω προς το παρόν είναι να απεγκλωβιστώ από τα ψεύτικα είδωλα. Τη μάζα που συνεχίζει να αγιάζει το σκοπό της με κάθε μέσον. Δεν ξέρω ούτε ποιος, ούτε γιατί με έβαλε σ΄αυτή τη φυλακή. Αναγνωρίζω όμως πως φυλακή είναι.
Η φύση ή ο θεός (όπως το προτιμάτε πείτε το ) μας έδωσε τρόπους να απεγκλωβιστούμε αν το επιθυμούμε. Αυτό που δεν μας έδωσε είναι σαφείς οδηγίες. Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για να γίνουμε αλλιώτικοι άνθρωποι. Κι όσοι τα πουλάνε είναι απλά απατεώνες. Ο καθένας πρέπει να έρθει μόνος του αντιμέτωπος με το προσωπικό του δικαστήριο. Το πρόβλημα είναι πως η μεγάλη πλειοψηφία θα ζήσει και θα πεθάνει φυγόδικη.
Οι άνθρωποι θα τον κοιτάνε σαν τέρας και οι ειδήμονες θα δικαιολογούν επί τέλους τα πτυχία τους δίνοντας εκτεταμένες αναλύσεις στους περίεργους που θα κοιτάνε τα δελτία ειδήσεων. Κάποτε θα ξεχαστεί και θα τον θυμούνται μόνο οι οικογένειες των θυμάτων. Οι άλλοι μακελάρηδες όμως εκείνοι που σχεδιάζουν ένα κόσμο όμορφα κι αγγελικά πλασμένο όπου ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι δολοφονία ενώ η σφαγή εκατομμυρίων απλά στατιστική, ενώ είναι αποδεδειγμένα κτήνη, διεφθαρμένοι, ακραία ανώμαλες προσωπικότητες ελέγχουν τις τύχες των ανθρώπων σε ομαδικό επίπεδο.
Η τύχη του μακελάρη του Κολοράντο που αφαίρεσε τη ζωή σε 12 ανθρώπους κι έχει άλλους τόσους να ψυχομαχούν, όπως και άλλων παρόμοιων είναι ήδη στα χέρια της δικαιοσύνης. Κι η κοινή γνώμη τον παρακολουθεί με δέος και απέχθεια. Η τύχη όμως εκείνων που στέλνουν στο θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους δεν έχει τον ίδιο προορισμό. Αλλοι αφού εκτελέσουν όλα τα εγκλήματά τους θα αποσυρθούν σε κάποια πολυτελή φωλιά και θα ζήσουν σαν βασιλιάδες κι αυτοί και τα παιδιά τους. Άλλοι ίσως πολύ αργά καταδικαστούν από τη δικαιοσύνη σαν εγκληματίες πολέμου, στα γεράματά τους αφού θα έχουν εξολοθρεύσει ολόκληρους πληθυσμούς. Άλλοι γίνονται και ινδάλματα, που η μορφή τους θα εμπνέει τα κοπάδια που τους θαυμάζουν.
Γιατί ως γνωστόν ο άνθρωπος έχει επιλεκτική διάθεση για όποιον βάφει τα χέρια του με αίμα. Στο παγκόσμιο σφαγείο υπάρχουν φονιάδες αδικαιολόγητοι και φονιάδες δικαιολογημένοι. Μ΄ενα βολικό "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" διαπράττονται εγκλήματα φριχτά κάθε είδους, συνέχεια, έναντι ενόχων και αθώων κι οι συνειδήσεις των ανθρώπων παραμένουν ήσυχες. Οι κάθε επί μέρους μακελάρηδες δίνουν ένα ωραίο άλλοθι εκτόνωσης των φιλάνθρωπων συναισθημάτων των ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Εκείνων των ανθρώπων που πιστεύουν πως όταν ένας δολοφόνος λέει "σκότωσα δέκα ή εκατό άτομα γιατί είμαι ο θεός" είναι σχιζοφρενής, ενώ όταν ένας εξίσου στυγνός δολοφόνος στέλνει π.χ. δυόμισι χιλιάδες άτομα να αυτοκτονήσουν και κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες σε διάφορα μαρτύρια, δεν είναι σχιζοφρενής αλλά πολιτικός που έχει σχέδιο.
Το μόνιμα υποκριτικό ανθρώπινο είδος που διυλίζει το κώνωπα και καταπίνει τη καμήλα. Που μπορεί να δεχτεί τη σφαγή χιλιάδων αθώων ή και να συμμετάσχει σ΄αυτήν, αλλά ανατριχιάζει στη μεμονωμένη περίπτωση ενός ασήμαντου μακελάρη που θέλησε να κερδίσει τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν....
Η μόνη διαφορά ενός τέτοιου μακελάρη από τους άλλους τους πασίγνωστους που κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας είναι η μοναξιά του. Μόνος οδηγείται στη κορύφωση του δράματος, μόνος εκτελεί και μόνος θα σαπίσει σε κάποια φυλακή ύψιστης ασφαλείας. Σε αντίθεση με τους άλλους μακελάρηδες που έχουν οπαδούς, ψηφοφόρους, στρατιώτες, πιστούς έτοιμους να εκτελέσουν τα σχέδιά τους, έτοιμους να τους υπερασπιστούν με κάθε τρόπο στο όνομα μιας απόλυτης παράνοιας και τύφλωσης.
Δεν υπερασπίζομαι κανένα δολοφόνο. Καμιάς μορφής ή ιδεολογίας. Και το ίδιο δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη σε οποιονδήποτε επιλέγει ποιον δολοφόνο να θαυμάσει και ποιον να καταδικάσει. Είναι ένα γελοίο υποκριτικό παιχνίδι. Γιατί η ίδια μήτρα γεννάει τα ίδια κτήνη. Παρόμοιας μορφής συνειδητότητες είναι που οδηγούν το χέρι ενός ανθρώπου να εγκλιματίσει ή χιλιάδων να σφαγιαστούν μεταξύ τους. Τέκνα της ίδιας "επιρροής" είναι όλα τα πλήθη που οραματίζονται μόνιμα αίμα για να εξασφαλίσουν μια στιγμή δόξας ή απλά τη πάρτη τους.
Στις εποχές που έρχονται όπως συμβαίνει από την αρχή της ιστορίας οι άνθρωποι θα φτάσουν πάλι στο σημείο να αλληλοσφαγιαστούν. Άλλωστε στα ενδιάμεσα της υποτιθέμενης ειρήνης δεν συμβαίνει τίποτα άλλο παρά πρόβες πολέμου. Ίσως κάποιος ρωτήσει. Και η απονομή δικαιοσύνης? Η τιμωρία των ενόχων? Πως θα γίνει αν δεν γίνει πόλεμος? Κι εγώ ερωτώ ποιος είναι ένοχος και ποιος αθώος τελικά?
Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι διαφορετικό στη ζωή μας, μια καλύτερη ζωή παραμένοντας προσκολλημένοι στις συλλογικότητες της παράνοιας. Πρέπει να βγούμε εκτός. Με κάθε τρόπο. Αν θέλουμε να ανεβούμε σε ένα άλλο επίπεδο ζωής. Η ανθρωπότητα είναι χτισμένη πάνω σε σάπια θεμέλια. Κατοικεί σ΄ενα σπίτι μολυσμένο. Δεν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχει αυτονομία. Δεν υπάρχει ελεύθερη επιλογή μέσα σ΄αυτό το σπίτι. Το πίστευα πάντα και τώρα περισσότερο από ποτέ. Και η λύση? Ναι αυτό είναι πολύπλοκο. Ενας γρίφος που ίσως ελάχιστοι κατορθώνουν να λύσουν. Δεν ξέρω ποια είναι η λύση. Το μόνο που προσπαθώ να κάνω προς το παρόν είναι να απεγκλωβιστώ από τα ψεύτικα είδωλα. Τη μάζα που συνεχίζει να αγιάζει το σκοπό της με κάθε μέσον. Δεν ξέρω ούτε ποιος, ούτε γιατί με έβαλε σ΄αυτή τη φυλακή. Αναγνωρίζω όμως πως φυλακή είναι.
Η φύση ή ο θεός (όπως το προτιμάτε πείτε το ) μας έδωσε τρόπους να απεγκλωβιστούμε αν το επιθυμούμε. Αυτό που δεν μας έδωσε είναι σαφείς οδηγίες. Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για να γίνουμε αλλιώτικοι άνθρωποι. Κι όσοι τα πουλάνε είναι απλά απατεώνες. Ο καθένας πρέπει να έρθει μόνος του αντιμέτωπος με το προσωπικό του δικαστήριο. Το πρόβλημα είναι πως η μεγάλη πλειοψηφία θα ζήσει και θα πεθάνει φυγόδικη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου