ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΚΙΕΣ...

Στο εργοστάσιο στη Κίνα πηδάνε από τα παράθυρα και αυτοκτονούν, στην Ελλάδα πηδάνε από τα παράθυρα λόγω χρεών.. Αν δεν είναι αυτό πόλεμος τότε τι είναι? Και δεν είναι κάτι που ξεκίνησε τώρα. Τώρα φτάνει στα δικά μας αυτιά και φοβόμαστε. Χρόνια τώρα όμως, όσο εμείς απολαμβάναμε διάφορα μπιχλιμπίδια που μας πρόσφερε αυτό το τόσο "φιλελεύθερο και δημοκρατικό" σύστημα, χιλιάδες άνθρωποι, μικρά παιδιά είχαν θυσιαστεί για να φτιάξουν ακριβώς αυτά τα μπιχλιμπιδάκια.

Η αγαπημένη σοκολάτα που τρώνε και απολαμβάνουν τα παιδιά μας κι εμείς οι ίδιοι φτιαχνόταν και φτιάχνεται από το κακάο που μαζεύουν παιδιά-δούλοι. Που δεν γνωρίζουν καν σε τι θα μετατραπεί. Που δεν έχουν δει ποτέ σοκολάτα... Οπως τα παιχνιδάκια τα κουκλάκια είναι βαμένα με τον ιδρώτα και τη δυστυχία από μικρά χεράκια, όπως τα χρυσάφια και τα διαμάντια που αγαπούν οι κυρίες, οι μεζέδες που χορταίνουν οι καλοφαγάδες..

Ολα αυτά είναι βαμένα με αίμα, ανθρώπινο ή μη. Για τη καλοπέρασή μας, για τα απαραίτητά της ζωή μας (που ανάθεμα κι αν ξέραμε ποια είναι τελικά απαραίτητα) και τα γκατζετάκια που περνάμε την ώρα μας κάποιες χιλιάδες κόσμος έχει δώσει αίμα. Εχουν κατακτηθεί πατρίδες κι έχουν γίνει σκλάβες γιατί είχαν τη γκαντεμιά να έχουν στα σπλάχνα τους κάποιους θησαυρούς, έχουν σκλαβωθεί λαοί, έχουν σκλαβωθεί άνθρωποι.

Για να έχουν τον αφρό του πλούτου μερικές οικογένειες, και για να δίνουν λίγα ψίχουλα στα πλήθη και να τα ησυχάζουν..

Δεν έχει καταργηθεί η δουλεία.. Πάρα πολλοί λαοί δεν βγήκαν ποτέ από αυτήν. Απλά τώρα τελείωσε η ανάγκη να ρίχνουν στάχτη στα μάτια μας, και επιστρέφει και στον λεγόμενο πολιτισμένο κόσμο, που φυσικά καμμιά σχέση με πολιτισμό δεν έχει. Τα προσέχουμε τώρα όλα αυτά γιατί χτυπάνε τη πόρτα μας. Γιατί είμαστε οι νεο-δούλοι και τα παιδιά μας ακόμα χειρότερα. Κι έτσι τώρα οι εργαζόμενοι που πηδάνε από τα παράθυρα κάποιας πολυεθνικής δεν μας φαίνονται τόσο μακρινή είδηση.

Η δυστυχία των λαών συναντίεται και πάλι και αναδεικνύεται το φριχτό της πρόσωπο. Τα σύνορα των ψευδαισθήσεων καταργούνται. Ο καθησυχασμός του εμείς δεν είμαστε Αφρική ή Ασία ή Νότιος Αμερική τελείωσε.

Οι "κατακτητές" ευρωπαίοι, οι κατακτητές αμερικανοί δεν είναι οι ευρωπαϊκοί λαοί. Δεν είναι ο αμερικάνικος λαός. Είναι μια κάστα η κατακτητές σε κάθε κράτος, σε κάθε ήπειρο κι εμείς απλά τα ανετπυγμένα κράτη είχαμε δημιουργήσει την εντύπωση πως είμαστε μέρος αυτής της απόλαυσης. Νομίζαμε πως είμαστε οι νικητές των σταυροφοριών.

Δεν είμαστε. Αυτοί ήταν πάλι....  Και τώρα παρακολουθούμε μεγάλες ανακατανομές στις αποικίες. Είναι το ξύπνημά μας στις αποικίες που θεωρούσαμε χώρες μας....