Εφτασα στο σημείο να μετράω ακόμα και πότε πίνω νερό - βλέπε στο ΒΗΜΑ
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=320553&dt=17/03/2010
Τι ανελέητος είναι αυτός ο κόσμος.. Τι ανελέητο πλάσμα είναι ο άνθρωπος.
Για τον εαυτό του και για τους άλλους.
Ένα δύστυχο πλάσμα που προσπαθεί όλη του τη ζωή να ξορκίσει τους προσωπικούς του δαίμονες. Να βγει από μια κόλαση που ο ίδιος φτιάχνει.
Πολύ σαδιστικό πείραμα αδελφέ μου.
Ορθορεξία.
Να μετράς με το ρολόι ακόμα και το πότε θα πιεις ένα ποτήρι νερό.
Βουλιμία. Να τρως τόσο πολύ ώστε να βάζεις τα δάχτυλα για να τα βγάλεις όλα.
Ανορεξία. Να είσαι αντίγραφο μιας φριχτής εικόνας κάποιου ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης και να βλέπεις στην εικόνα σου στο καθρέφτη ένα παχύσαρκο.
Την ίδια στιγμή που εκατομμύρια διψούν, πεινούν, πεθαίνουν σκαλίζοντας σκουπίδια, λάσπες και αποφάγια για να βρουν ένα ψίχουλο.
Την ίδια στιγμή που εκατομμύρια πεθαίνουν αβοήθητοι, γεμάτοι αρρώστιες ξεχασμένες πια για τους «πολιτισμένους», οι πολιτισμένοι να πεθαίνουν από άλλες τόσες αρρώστιες απόρροια ακριβώς της αφθονίας , της απληστίας μητέρας όλων των κακών...
Ο υπερβολικός άνθρωπος.
Ο υπερβολικά χορτάτος.
Ο υπερβολικά πεινασμένος.
Δεν ξέρω τι μου προκαλεί περισσότερη θλίψη.
Ένα παιδί αβοήθητο πεινασμένο μέσα σε μια ζούγκλα αγριότητας και εκμετάλλευσης ή ένα παιδί που αρνείται να φάει μέσα σ΄ενα δωμάτιο πολυτελείας με όλες τις ανέσεις σκορπισμένες γύρω γύρω να το συντροφεύουν ψεύτικα. Το ένα δολοφονείται, το άλλο αυτοκτονεί. Το ένα δεν είχε την ευκαιρία να ζήσει το άλλο δεν ειχε την ευκαιρία να καταλάβει....
Και τα δυο μόνα είναι. Και τα δυο θύματα είναι. Των ίδιων θυτών αλλά με διαφορετική εντολή εκτέλεσης. Είναι θύματα ανθρώπων που πάσχουν από μια άλλη μορφή χρόνιας διατροφικής ασθένειας. Του λεγόμενου φαταουλισμού! Είναι εκείνοι που αφού ξεζουμίζουν τους φτωχούς και τους αρπάζουν κάθε αγαθό αφήνοντάς τους να πεθάνουν από τη πείνα, ρίχνουν τα κλεμένα στους καλοζωισμένους , τους παχαίνουν μέχρι αηδίας και για να τους αποτρελάνουν τους δείχνουν ότι το ιδανικό μοντέλο ομορφιάς είναι εκείνο το σκελετομένο πλάσμα που έκλεψαν!
Μιλάμε για την απόλυτη παράνοια του κέρδους....
Κι ύστερα λένε, μη γκρινιάζεις συνεχώς. Δες και τη καλή πλευρά. Σωστά. Αρχίζω και τη βλέπω.
Θα είναι η δική μου διατροφική ανωμαλία.
Ο νεο-κανιβαλισμός.
Θα αρχίσω να δαγκώνω σβέρκους. Παχουλούς και καλοζωισμένους. Σβέρκους ανθρώπων που έχουν παχύσαρκες ψυχές.
Και θα τους καταπίνω μ΄ενα ωραίο Κιάντι.
Τεράστιε Χάνιμπαλ!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου